Hallo, ik ben Mark Droogers, bedrijfsarts en NVAB-bestuurslid
De cultuur van het ziekenhuis paste mij niet; ik echte aandacht voor mensen houden en was bang dat in het ziekenhuis te verliezen. Na mijn studie koos ik eerst een andere weg en vertrok naar Ierland om een mindfulness centrum op te zetten. Toch bleef het medische vak trekken: het luisteren, het contact, het samen zoeken naar oplossingen. Via die weg kwam ik uiteindelijk in de bedrijfsgeneeskunde terecht.
Ik begin niet bij de diagnose, maar bij de mens.
Zo werk ik
Ik bied een alternatief perspectief. Daarvoor begin ik met luisteren en ordenen wat ik hoor en leg dat terug bij de ander. Daarbij gebruik ik het ICF-model: wat is belangrijk, medisch, context en in de persoon. Het begint voor mij bij participatie: het verhaal van de werknemer over wat lukt en wat niet. Zo kijk ik verder dan de diagnose en richt me op wat de ander in beweging brengt.
Met werkgevers heb ik laagdrempelig contact en ik betrek hen actief als onderdeel van de oplossing. Contact met de werkvloer zorgt ervoor dat ik beter begrijp wat er speelt.
Wat levert het op?
- Mensen krijgen inzicht en perspectief
- Meer grip op herstel en participatie
- Beter begrip tussen werknemer en werkgever
- Minder focus op ziekte, meer op mogelijkheden en de drijfveren voor herstel
- Mensen kunnen weer zelfstandig verder
Voorbeeld
In de gehandicaptenzorg zag ik op de werkvloer hoe intensief het werk is en hoeveel betrokkenheid medewerkers voelen. Door dit zelf te ervaren, kon ik beter adviseren over belastbaarheid en preventie.
Ook in het ziekenhuis merkte ik dat pas buiten de spreekkamer duidelijk wordt waarom adviezen wel of niet werken.
Waar schuurt het?
- Mensen verwachten vaak toch nog de ‘controledokter’
- Een nieuw perspectief kan soms ook datgene zijn wat mensen al lang liever niet willen zien
- Preventie wordt nog gezien als alternatief voor verzuim, en krijgt daardoor nog te weinig ruimte en aandacht
- Het vraagt lef om niet-medische factoren bespreekbaar te maken.
Wat kun jij hiermee?
- Begin bij de mens, niet bij de diagnose
- Gebruik het ICF-model: zoek oplossingen voor het medische, contextuele én persoonlijke perspectief.
- Luister eerst en verwerk wat je hoort, voordat je adviseert
- Richt je op participatie: wat maakt het iemand mogelijk om wel mee te doen?
- Zoek actief contact met werkgevers en betrek hen in de oplossing
- Ga de werkvloer op om te begrijpen wat er echt speelt
- Stel de vraag: waar zit wél invloed?
- Durf ook niet-medische factoren bespreekbaar te maken
- Wees kritisch, en waarderend
- Help mensen zelf weer in beweging te komen
Collega’s vertellen meer
Mustafa Dönmez, bedrijfsarts
“Ik maak er een win van: ik bepaal waar ik ga werken.”
Mark Droogers, bedrijfsarts en NVAB-bestuurslid
“Inzetbaarheid is als een krukje met drie poten: medisch, context en persoon.”
Rishal Nanda, aios
“Ik denk regelmatig: ik zeg het tegen de verkeerde persoon. Dit kan efficiënter.”
Jan Herman Scheffer, bedrijfsarts
“Heb vooral veel ‘waarden-loze’ gesprekken.”
Bianca den Ottelander, aios
“Je moet een statement maken vanaf het begin.”
Jouw verhaal?
Wil jij jouw aanpak met collega’s delen? Inge Baken, projectleider, tekent jouw verhaal graag op!
Jouw verhaal delen?
Hoe meer collega’s hier kunnen vertellen over hoe zij de thema’s van de Koers in hun werk terug kunnen laten komen, hoe beter! Heb jij ook een mooi voorbeeld of verhaal? Laat het ons weten! Koers-projectleider Inge Baken neemt dan contact met je op.